Δούρειος Ίππος

* Του Αιμίλιου Κωστόπουλου

Αμφίβολα αποφασιστική στάση επέδειξε η Κυπριακή Δημοκρατία κατά τις διαπραγματεύσεις για τα συμπεράσματα του Συμβουλίου Υπουργών Εξωτερικών της ΕΕ, κατορθώνοντας και προτιμώντας να ασκήσει το λεγόμενο μικρό βέτο, δηλαδή να παγώσει ακόμα περισσότερα κεφάλαια στις ενταξιακές διαπραγματεύσεις μεταξύ ΕΕ-Τουρκίας.

Αναρωτιέται κανείς αν κάτι στις ευρωτουρκικές πολιτικές σχέσεις μπορεί να γλιτώσει τελικά την κατάψυξη. (περισσότερα…)

*Του Όθωνος Ιακωβίδη

Άνοιξε μεγάλη δημόσια συζήτηση, με την κατάθεση του νομοσχεδίου περί «πολιτικής συμμετοχής ομογενών και αλλοδαπών υπηκόων τρίτων χωρών που διαμένουν νόμιμα και μακροχρόνια στην Ελλάδα» που έφερε «προς διαβούλευση» η παρούσα κυβέρνηση του Γιώργου Παπανδρέου.

Το πνεύμα του νομοσχεδίου, εκπορεύεται και στοχεύει στην κατεύθυνση εμπέδωσης της πολυπολιτισμικότητας, και των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων στην Ελληνική κοινωνία, όπως έχει αυτή έχει διαμορφωθεί τα τελευταία χρόνια.

Η «πολυπολιτισμικότητα», (όπως παλαιότερα και ο «Διεθνισμός») δεν είναι, γενικώς, μία κακή επιλογή. Ούτε, βέβαια, η νομοθέτηση κανόνων που  διασφαλίζουν τα «ανθρώπινα δικαιώματα» είναι κακή επιλογή, για οποιονδήποτε άνθρωπο, σε κάθε γωνία της Γής, της Ελλάδας συμπεριλαμβανομένης. (περισσότερα…)

Του ΜΕΛΕΤΗ Η. ΜΕΛΕΤΟΠΟΥΛΟΥ*

Αναδημοσίευση από την Ελευθεροτυπία, http://www.enet.gr/?i=news.el.article&id=118335

Η δραματική διολίσθηση της ελληνικής οικονομίας προς τη χρεοκοπία και την υπαγωγή της σε κάποια μορφή διεθνούς οικονομικού ελέγχου έχει δυστυχώς τεκμηριωθεί.

Υπαίτιες όμως δεν είναι μόνον τα διαδοχικά οικονομικά επιτελεία, που επέδειξαν αδυναμία σύλληψης και ορθής ανάλυσης των προβλημάτων, ολιγωρία, έλλειψη φαντασίας, απουσία σχεδιασμού. Υπαίτια είναι σε τελευταία ανάλυση και οι ίδιες οι δομές του ελληνικού πολιτικού συστήματος. (περισσότερα…)

*Του Δημήτρη Ζιαμπάρα

Αυτό μας προτρέπουν πολλοί διανοούμενοί μας. Εννοώντας να αλλάξουμε τον τρόπο ζωής μας, την νοοτροπία μας, να «εκσυγχρονιστούμε». Πρέπει λοιπόν να ορίσουμε την Ευρωπαϊκότητα, ώστε να μπορούμε να κρίνουμε πότε ένας λαός είναι ευρωπαϊκός. Αν προσπαθήσουμε να αναλύσουμε την έννοια της Ευρωπαϊκότητας από μόνη της θα μπλέξουμε σε ατέλειωτες ιστορικές συζητήσεις. Ας προσπαθήσουμε καταρχήν να ορίσουμε αρνητικά την Ευρωπαϊκότητα, σε αντιδιαστολή με άλλες κυρίαρχες πολιτιστικές έννοιες, όπως η Αμερικανικότητα και η Ισλαμικότητα, αντλώντας κυρίως από την βιωματική μας εμπειρία. (περισσότερα…)

Του Γιάννη Σακιώτη

Η προσπάθεια της κυβέρνησης του Γ. Παπανδρέου να καταφέρει να μην πέσει στο μάτι της πανίσχυρης δίνης που απειλεί να ρουφήξει στα βάθη του ωκεανού την ελληνική οικονομία, με το πλάνο της ήπιας προσαρμογής δεν απέδωσε.

Ο πρωθυπουργός μίλησε δικαίως για δημοσιονομικό αδιέξοδο που απειλεί την εθνική μας κυριαρχία. Κάτι το οποίο σημαίνει ότι είναι υποχρεωμένος να προχωρήσει άμεσα σε μέτρα περιστολής των τρομακτικά εκτεταμένων κρατικών δαπανών.

Δυστυχώς, η εθνική μας κυριαρχία δεν απειλείται. Έχει ήδη απωλεσθεί.

Επειδή έχουμε μια βαθιά εξαρτημένη από ξένα χρηματοδοτικά κέντρα δημόσια οικονομία, έναν ιδιωτικό τομέα που βυθίζεται σε βαθύτατη επίσης κρίση και αδιέξοδα -σχεδόν όλες οι επιχειρήσεις, πλην τραπεζών, είναι όχι απλά χρεωμένες αλλά υπερχρεωμένες, μπαίνουν εκατοντάδες λουκέτα κάθε εβδομάδα, η ανεργία καλπάζει ανεξέλεγκτη-, επειδή δεν έχουμε παραγωγικό ιστό, επειδή πληρώνουμε άγνωστο αριθμό δημοσίων υπαλλήλων και συνταξιούχων, επειδή πληρώνουμε τις διοικήσεις 1.000, 2.000 ή 3.000 ΔΕΚΟ (ούτε το υπουργικό συμβούλιο δεν ξέρει πόσες και ποιες είναι, το παραδέχθηκε και ο ίδιος ο πρωθυπουργός πρόσφατα, καθώς με την διαδικασία των ανοιχτών προκηρύξεων των θέσεων ευθύνης … τώρα καταγράφονται για πρώτη φορά) και τέλος επειδή έχουμε βαριά εξοπλιστικά προγράμματα, από τα οποία είναι μάλλον απίθανο να δραπετεύσουμε, καθώς σοβαρό μέρος του βαρύτατου τιμήματος που πληρώνουμε ως χώρα είναι οι πληρωμές για αγορές πανάκριβων όπλων από τους πιστωτές μας (ΗΠΑ, Γερμανία, Γαλλία, Ολλανδία κοκ).

Τι κάνουμε λοιπόν; Ο χρόνος, το κατανόησε πλήρως και ο πρωθυπουργός, τελείωσε.

(περισσότερα…)

* Του Σπύρου Κουτρούλη

Κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις ΑΓΡΑ  το βιβλίο του PERRY ANDERSON  «οι  Διαιρέσεις της Κύπρου »σε μετάφραση του Κ.Ράπτη .

Ό  Π. ANDERSON   διηύθυνε  επί χρόνια τη βρετανική  «Επιθεώρηση της Νέας  Αριστεράς  »  (  New Left Review) .Διδάσκει Ιστορία και Κοινωνιολογία στο Πανεπιστήμιο του Λος Άντζελες. Ανάμεσα  στα  έργα του , που έχουν εκδοθεί  στα ελληνικά είναι : «Ο  δυτικός μαρξισμός »  (Εκδ.Κέδρος , Μετ.Α.Ζάννα ) και   «Το Απολυταρχικό κράτος » (Εκδ.Οδυσσέας , μετ.Ελ.Αστερίου ). (περισσότερα…)

Του Γιάννη Σακιώτη*

Η κατασκευή του αγωγού Μπουργκάς – Αλεξανδρούπολης έχει ανακοινωθεί εδώ και τρία χρόνια. Ωστόσο, παραμένει στο προσκήνιο, εξαιτίας του πολύ μεγάλου διεθνούς γεωπολιτικού ενδιαφέροντος που προκαλεί, καθώς εξακολουθεί να υπάρχει σφοδρή αντίδραση από πολιτικούς χώρους (ΣΥΡΙΖΑ, ΟΠ) και περιβαλλοντικές οργανώσεις, με αντικείμενο τις επιπτώσεις στο περιβάλλον που αναμένεται να προέλθουν από την ολοκλήρωση και λειτουργία του μεγάλου αυτού έργου. Επιπτώσεις, οι οποίες όπως επισημαίνουν οι αντιφρονούντες, δεν αφορούν μόνο το πολύτιμο Δέλτα του ποταμού Έβρου, στις εκβολές του οποίου θα τοποθετηθεί η άκρη του αγωγού και ο μεγάλης κλίμακας λιμένας φόρτωσης των τάνκερ, αλλά και συνολικά το Αιγαίο, το οποίο θα μεταβληθεί σε υδάτινο δρόμο μεταφοράς μεγάλων ποσοτήτων πετρελαίου, με σοβαρό τον κίνδυνο πρόκλησης καταστροφής από πιθανό ναυτιλιακό ατύχημα κάποιου τάνκερ.

(περισσότερα…)

Του Μελέτη Η. Μελετόπουλου*

Σε επίσκεψή του στην Αθήνα στις 5 Νοεμβρίου,ο ευρωδιαπραγματευτής της Τουρκίας Ε.Μπαγίς,σύμφωνα με τον ημερήσιο τύπο(6-11-09),επεσήμανε τον ιδιαίτερο ρόλο της Τουρκίας ως πηγής εμπνεύσεως όχι μόνον για τους μουσουλμάνους,αλλά και για τους πληθυσμούς χωρών όπως η Ινδία,η Κίνα και τα αφρικανικά κράτη(!). Στοιχειοθετείται έτσι πλήρως η νεο-οθωμανική φαντασίωση της ΄Αγκυρας, που προβλέπει την επέκταση της κυριαρχίας της στην περιοχή από τον Ατλαντικό μέχρι την Δυτική Κίνα. Στην μεν Ευρώπη, η Τουρκία θέλει να  εισέλθει ηγετικά, με την αυτοπεποίθηση της αυξανόμενης δημογραφίας της,και ως εκφραστής και υπερασπιστής των ευρωμουσουλμανικών κοινοτήτων. Στην δε Ασία ως ηγέτις του αραβικού κόσμου και του Ισλάμ.Γι’αυτό και επέλεξε την προσέγγιση με το Ιράν και την ανοιχτή σύγκρουση με το Ισραήλ,ώστε να καταλάβει την θέση του ηγεμόνα του παγκόσμιου χαλιφάτου.

(περισσότερα…)

*Του Δημοσθένη Κυριαζή

Αποτελεί γενικής παραδοχής γεγονός ότι το πολίτευμα  της αντιπροσωπευτικής δημοκρατίας, του κοινοβουλευτισμού, στη Χώρας μας  βρίσκεται σε κρίση. Βασικό χαρακτηριστικό της κρίσης είναι η υποβάθμιση της ευθύνης και ειλικρίνειας και η γιγάντωση της ιδιοτέλειας και ανειλικρίνειας των πολιτικών αλλά και των πολιτών.

Η ταύτιση της δημόσιας και ατομικής ζωής που υπήρχε στους πολίτες της Αθηναϊκής Δημοκρατίας, δεν υπάρχει πια. Η συντριπτική πλειοψηφία των πολιτών σήμερα ενδιαφέρεται μόνο για την ατομική ζωή του, και αδιαφορεί για τη δημόσια, η οποία  διαμορφώνεται και ελέγχεται από τους εκπροσώπους των πολιτών, που υποτίθεται ότι επιλέγονται ελεύθερα από τους πολίτες. Στην πράξη όμως αυτή η επιλογή δεν είναι ελεύθερη αλλά είναι έντονα χειραγωγημένη από τους πολύ λίγους που κατά βάθος ασκούν την εξουσία. Αυτοί οι λίγοι είναι, εκείνοι που ελέγχουν τα ΜΜΕ και την οικονομία της Χώρας και ένα μικρό ποσοστό των αντιπροσώπων. (περισσότερα…)

*Του Χρήστου Σ. Λυντέρη

Όταν αποκαλύφθηκε η συμμετοχή του σε αξιόποινες πράξεις, ο Ιταλός Πρωθυπουργός Σύλβιο Μπερλουσόνι, έκανε ό,τι συνηθίζουν να πράττουν όσοι νομίζουν ότι διαθέτουν ισχυρή και ανεξέλεγκτη εξουσία : επιχείρησε και πέτυχε την ψήφιση νόμου που προέβλεπε την ποινική ασυλία του. (περισσότερα…)

*Του Δημήτρη Κάζη

H Τουρκία ανταποκρινόμενη στις απαιτήσεις και τις εξελίξεις του διεθνούς περιβάλλοντος, τα τελευταία χρόνια έχει αναπτύξει ένα νέο δόγμα εξωτερικής πολιτικής δίνοντας έμφαση στον περιφερειακό ρόλο που μπορεί να διαδραματίσει. Με τη νέα, ανεξάρτητη προσέγγιση που ακολουθεί στην εξωτερική πολιτική, η Τουρκία έχει κάνει εμφανή τη φιλοδοξία της να θέσει η ίδια την πολιτική ατζέντα για τη δική της περιοχή. Σύμφωνα με τη νέα κυβέρνηση του ΑΚΡ και του αρχιτέκτονα του νέου δόγματος Αχμέτ Νταβούτογλου – ανώτατου σύμβουλου εξωτερικής πολιτικής και υπουργού Εξωτερικών από τον Μάιο του 2009 – η Τουρκία βρίσκεται στη μοναδική θέση να διαδραματίσει έναν εποικοδομητικό ρόλο στη διεθνή πολιτική, λόγω των αλληλοεπικαλυπτόμενων γεωπολιτικών γραμμών που ενώνουν Ευρώπη – Ασία και της πολιτιστικής συγγένειας της με τους ανατολικούς και νότιους γείτονες της Ε.Ε, καθώς και με την ίδια την Ε.Ε. (περισσότερα…)