Δούρειος Ίππος

Του Γιάννη Σακιώτη*

Ανοίγει το Μουσείο της Ακροπόλης και ως συνήθως, οι κυβερνητικοί πανηγυρίζουν. Ποντάρουν στο μουσείο ως θέλγητρο για την προσέλκυση τουριστών στην χειμαζόμενη από τη διεθνή κρίση τουριστική μας οικονομία.

Αρκεί όμως ένα μουσείο, που φτιάχτηκε μετά από χίλια βάσανα, για να αφυπνίσει την εν υπνώσει βαριά βιομηχανία της πολιτιστικής μας κληρονομιάς, η οποία εάν έμπαινε σε λειτουργία θα έλυνε δια μιας το βαρύ πρόβλημα ανεργίας, δημιουργώντας εκατοντάδες χιλιάδες πρόσθετες θέσεις απασχόλησης, όπου θα μπορούσαν να βρουν ποιοτική εργασία νέοι άνθρωποι;

(περισσότερα…)

*Του Χ. Ανδρεάδη

Στην ενδιαφέρουσα, όπως πάντα, επιφυλλίδα του στην «Καθημερινή»  της 19.7.2009, ο Χρ. Γιανναράς, έθεσε, μεταξύ άλλων, (πάλι;) το ζήτημα της «αυτοδιαχειριζόμενης κοινότητας», απ΄την αρχαία Ελλάδα ως το 1833.Μιλάει για «τη συνέχεια της ταυτότητας (δημιουργικής ετερότητας) του ελληνικού λαού», τον «τόπο και τρόπο του αθλήματος στον εκχριστιανισμένο Ελληνισμό (Βυζάντιο και Τουρκοκρατία) (όπου) ήταν η αυτοδιαχειριζόμενη κοινότητα-ενορία και φανέρωση του τρόπου η «εκκλησία των πιστών», κατηγορώντας τους συγχρόνους («μοδέρνους» θα εννοεί) που «ερμηνεύουν την Αρχαία Ελλάδα, το Βυζάντιο και την Τουρκοκρατία με τα κριτήρια και τα δόγματα του Ιστορικού Υλισμού». (περισσότερα…)

Του Αναστάσιου Καλκανδή*

Το βιβλίο «the Constitution of Liberty», του Friedrich A. Hayek, και το οποίο και μεταφράστηκε προσφάτως στην Ελλάδα από τις εκδόσεις Καστανιώτη με τον τίτλο «Το σύνταγμα της ελευθερίας»,  θεωρείται ένα σημείο αναφοράς στην θεωρητική ιστορία του φιλελευθερισμού. Όταν γράφτηκε, το 1960,  έθεσε το ξεκίνημα μιας νέας πορείας από τον κλασσικό φιλελευθερισμό στον νεοφιλελευθερισμό ,  από την Αυστριακή σχολή στη σχολή του Σικάγου. (περισσότερα…)

Του Γιάννη Σακιώτη*

Δεν υπάρχει καλλιεργημένος και συνεπής με τις βασικές ελληνο-ευρωπαϊκές πολιτισμικές εγγραφές Έλληνας που να μην βιώνει τον καθημερινό εκμηδενισμό της ύπαρξής του από την αδιάκοπη φασιστοειδή επέλαση της κακογουστιάς και της μαζικής επιβολής της σκυλάδικης/παζαριώτικης αισθητικής των τελευταίων ετών στη χώρα μας.

(περισσότερα…)

Του Βασίλη Τσέκου*

Ο αριθμός των λαθρομεταναστών που εισέρχονται στην Ελλάδα – και δι’ αυτής στην Ε.Ε. – παρουσιάζει ραγδαία αύξηση τα τελευταία χρόνια, με αποτέλεσμα να δημιουργούνται σοβαρά προβλήματα για τη χώρα, κυρίως σε ότι αφορά την συνοχή της κοινωνίας και την εσωτερική και εξωτερική της ασφάλεια.

(περισσότερα…)

Του Δημοσθένη Κυριαζή*

Στους  ανθρώπους που έζησαν και ζουν σε αυτόν εδώ τον τόπο έχουν αναπτυχθεί  σε μεγάλο βαθμό, σε μεγαλύτερο από αυτόν των άλλων λαών, δύο σημαντικά και αντιφατικά χαρακτηριστικά γνωρίσματα: Η πονηρή νοοτροπία και η δημοκρατική νοοτροπία.

Η πονηρή νοοτροπία

Στα λεξικά της Ελληνικής Γλώσσας ως πονηρή νοοτροπία, ως πονηριά, ορίζεται: «Η ικανότητα κάποιου να επιτυγχάνει τον στόχο του με τεχνάσματα συχνά  όχι τίμια, που περιέχουν δόλο, εξαπάτηση, παραπλάνηση»[1].

  (περισσότερα…)

Του Χρήστου Λυντέρη *

Στις 5 Απριλίου 2006 το Συμβούλιο του Αρείου Πάγου έκρινε απαράδεκτη προηγούμενη έφεση κατά βουλεύματος, διότι η ασκήσασα την έφεση δεν προσδιόριζε στην σχετική δήλωσή της ενώπιον του αρμοδίου γραμματέα ότι ενεργούσε με την ιδιότητα του κληρονόμου του συζύγου της , αλλά αναφερόταν ως «χήρα Θεμιστοκλή Λούλη». Κατόπιν αυτού, η ενδιαφερόμενη προσέφυγε στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου ισχυριζόμενη ότι παραβιάσθηκε το δικαίωμα πρόσβασής της σε δικαστήριο, το οποίο κατοχυρώνεται στο άρθρο 6 παράγραφος 1 της Ευρωπαϊκής Σύμβασης των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου και των Θεμελιωδών Ελευθεριών.

(περισσότερα…)

Του Γιάννη Σακιώτη*

Ο σύγχρονος δημοκρατικός κόσμος, αυτός που συμβατικά αποκαλούμε δυτικός πολιτισμός, εδράζεται υπαρξιακά στο βάθρο της έννοιας της ελευθερίας. Η ελευθερία φυσικά έχει πολλές φιλοσοφικές προσεγγίσεις και αναγνώσεις και αποτελεί μια εξαιρετικά δύσκολο να προσδιορισθεί έννοια, ωστόσο η δυνατότερη φύση της είναι εκείνη που την εκλαμβάνει ως υλικό αγαθό και όχι ως πνευματικό status ή οιονεί κατάσταση. Αυτήν τη φύση της ελευθερίας τη συνέλαβε, εξειδίκευσε και εξέλιξε σημαντικά ο αρχαιοελληνικός πολιτισμός, ο οποίος συνέβαλε στην εμπέδωσή της μέσα από το «τεχνικό» πεδίο της οργάνωσης της δημοκρατίας. Η δημοκρατία βέβαια θέτει περιορισμούς στην ελευθερία και διαμεσολαβείται από έννοιες πιο υλικές, όπως η αρχή του ατομικού συμφέροντος, η οποία όμως βρίσκει την απολεσματικότερη δυνατή ρύθμιση εντός των κανόνων και του αξιακού πλέγματος της οργανωμένης ελευθερίας, αλλά και από αξίες που διασφαλίζουν το κοινό καλό, όπως είναι η πολύκροτη έννοια του δημόσιου συμφέροντος, του πραγματικού και όχι εκείνου που μακιγιάρουν και εξαγγέλουν οι πολιτικάντηδες κάθε είδους προς εξυπηρέτηση ιδίων συμφερόντων.

(περισσότερα…)

Του Βασίλη Τσέκου*

Όποια κι αν είναι η συνέχεια της λαϊκής εξέγερσης, το μέλλον της Ισλαμικής Δημοκρατίας του Ιράν δεν θα είναι το ίδιο με το παρελθόν της. Η κρίση στο εσωτερικό της ανώτατης ηγεσίας του θεοκρατικού αυταρχικού καθεστώτος αλλά και της κοινωνίας είναι βαθιά και πιθανώς ανεπανόρθωτη. Η απροκάλυπτη χρήση βίας και η στέρηση σημαντικμών ελευθεριών μπορεί να κατέστειλε προσωρινά την λαϊκή εξέγερση, άφησε όμως ανοιχτές πληγές και δεν έλυσε τελικά τα σοβαρά πολιτικά, οικονομικά και κοινωνικά προβλήματα που αντιμετωπίζει η χώρα. Συνεπώς, η σημερινή κρίση σηματοδοτεί μόνο την αρχή μιας νέας περιόδου αστάθειας στο Ιράν και πιθανώς στην ευρύτερη περιοχή της Μ. Ανατολής το τέλος της οποίας, αν και απρόβλεπτο, είναι δύσκολο να είναι ομαλό.

(περισσότερα…)

Των Μελέτη Μελετόπουλου & Γιάννη Σακιώτη*

Πρόσφατα βουλευτές και υπουργοί των κυβερνήσεων της τελευταίας τριακονταετίας υιοθέτησαν πλήρως τις προ τετραμήνου εξαγγελθείσες θέσεις των ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΩΝ περί ριζικής πολιτικής μεταρρύθμισης και αλλαγής του Συντάγματος. Συγκεκριμένα, ο κ. Ευάγγελος Βενιζέλος ζήτησε την καθιέρωση Προεδρικού Πολιτεύματος, λησμονώντας ότι ο ίδιος υπήρξε ο αρχιτέκτων της προτελευταίας συνταγματικής αναθεώρησης, κατά την οποία αναθεωρήθηκαν ελάχιστες διατάξεις του ισχύοντος Συντάγματος, προς αρνητική κατεύθυνση. Ο ίδιος απέφυγε ως νεόκοπος οπαδός μιας νέας μεταπολίτευσης -διότι αυτό ακριβώς σημαίνει η αλλαγή του πολιτεύματος  από προεδρευόμενη σε προεδρική δημοκρατία-  να πει ότι η καθιέρωση προεδρικού πολιτεύματος ανήκει στις μη αναθεωρητέες διατάξεις του Συντάγματος.

(περισσότερα…)