Του Όθωνα Ιακωβίδη
Ο σοσιαλισμός, ως πολιτική κοσμοθεωρία, βρήκε, τελευταίως στην Ελλάδα, μία νέα έκφανση.
Ο Πρόεδρος της Διεθνούς του Σοσιαλισμού, κ. Γιώργος Παπανδρέου, αφού προβληματίσθηκε επίπονα, όλα αυτά τα χρόνια, για την μερική αποτυχία τού «δημοκρατικού σοσιαλισμού» και τη παταγώδη αποτυχία τού «υπαρκτού σοσιαλισμού», παρουσιάζει στη διεθνή πολιτική σκέψη, αλλά και πρακτική, την εντελώς νέα εκδοχή της εφαρμογής (από τα σοσιαλιστικά κόμματα) τού «ανύπαρκτου σοσιαλισμού». (περισσότερα…)
Του Γαβριήλ Πανάγου*
Για να ξεφύγουμε από ένα σύστημα, το οποίο παγκοσμίως δημιουργεί προβλήματα στον εαυτό του αλλά κυρίως πολλές αδικίες στις ανθρώπινες κοινωνίες, πρέπει να προχωρήσουμε σε κάτι εντελώς διαφορετικό. Βέβαια για κάτι τέτοιο θα υπάρχει αμέσως αντίδραση με απόρριψή του από τους περισσότερους ανθρώπους. Ο άνθρωπος συνηθίζει σε κάτι και νομίζει ότι δεν γίνεται διαφορετικά, του γίνεται αδιαφιλονίκητη πεποίθηση ότι δεν μπορεί ν’ αλλάξει κάτι, προσπαθεί να διορθώσει μερικά πράγματα αλλά πάντα μέσα στο κατεστημένο σύστημα, έτσι λοιπόν δικαιολογημένα λέγεται: «συνήθεια δευτέρα φύσις». Αν κάποιος τον μεσαίωνα υποστήριζε δημόσια ότι η Γη είναι σφαιρική, περιστρέφεται και δεν είναι το κέντρο του κόσμου, οι τότε σοφοί της εποχής, κυρίως θεολόγοι, ή θα τον χαρακτήριζαν ανισόρροπο ή ακόμη και αιρετικό και μπορεί να τον καταδίκαζαν σε θάνατο στην πυρά.
Με αυτά σας προετοιμάζω γι αυτά που θα προτείνω, για να μην τα απορρίψετε αμέσως αλλά απλώς να τα σκεφθείτε ουδέτερα και ίσως να βρείτε και τρόπους βελτίωσής τους, ώστε να μπορέσουν να εφαρμοστούν κάποτε μειώνοντας τις αντιδράσεις που προφανώς θα παρουσιαστούν στην αρχή. (περισσότερα…)
Του Μελέτη Η. Μελετόπουλου*
Οι γνωστοί τρόποι εξόδου από την ύφεση δεν μπορούν να εφαρμοστούν στην Ελληνική περίπτωση
Σε προηγούμενα άρθρα μου κατά την περασμένη εικοσαετία1 είχα προβλέψει, βάσει της κοινής οικονομικής λογικής, την αναπόφευκτη δημοσιονομική κατάρρευση της χώρας. Επίσης είχα εγκαίρως προβλέψει και μάλιστα προειδοποιήσει για την φούσκα του χρηματιστηρίου έναν χρόνο πριν αυτή εκραγεί, κερδίζοντας ειρωνικά σχόλια και τον τιμητικό τίτλο της «Κασσάνδρας».Πιο πρόσφατα υποστήριξα ότι η ύφεση της Ελληνικής οικονομίας θα είναι μακροπρόθεσμη και θα συνοδευτεί από κοινωνική και πολιτική αποσταθεροποίηση, ίσως δε θα έχει επιπτώσεις στα εθνικά θέματα. Αυτήν την φορά ήρθε το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο και με έκθεσή του διέψευσε όσους αυτο-εφησυχάζονταν με την βεβαιότητα ότι “η ύφεση θα κρατήσει δύο-τρία χρόνια” . (περισσότερα…)
Του Μελέτη Η. Μελετόπουλου*
Συγχωνεύσεις οργανισμών, κατάργηση προκλητικών προνομίων και παγκοσμίως πρωτότυπων επιδομάτων,αναστολή διορισμών στο δημόσιο κλπ. είναι μεν απαραίτητα μέτρα για την δημοσιονομική σωτηρία της χώρας.Αλλά δεν πρόκειται να αποδώσουν μεσοπρόθεσμα,ούτε να γίνουν αποδεκτά χωρίς κοινωνική έκρηξη και πολιτική αποσταθεροποίηση, εάν δεν εφαρμοστούν αναλογικά σε προνομιούχους και μη.Ξεκινώντας ασφαλώς από τους πρώτους. (περισσότερα…)
Του Όθωνα Ιακωβίδη
Ο τίτλος, αποτέλεσε το κυρίαρχο σύνθημα με το οποίο το ΠΑΣΟΚ (υπό τον ΓΑΠ) κατατρόπωσε τηην (υπό τον ΚΚ) ΝΔ στις τελευταίες (προ 4μήνου) εκλογές και έχει πλέον αναπτυχθεί πλήρως, ως εφαρμοσμένη πολιτική επιλογή, (διότι δεν μπορώ να πιστέψω ότι αποτελούσε ποταπό ψέμμα για την υφαρπαγή της εξουσίας, από έναν εξαπατημένο λαό/ψηφοφόρο).
Το σχέδιο που, όπως θυμόμαστε όλοι, δεν αποκάλυπτε τότε κανένα στέλεχος του ΠΑΣΟΚ, (φοβούμενο , ίσως, μην του το υποκλέψει ο αντίπαλος) έχει ήδη αναπτυχθεί σε όλο του το μεγαλείο:
Η οικονομική διαχείριση του Ελληνικού πλούτου, αφού δρομολογήθηκε από το ΠΑΣΟΚ ακριβώς επάνω στις γραμμές που τράβηξε η ΝΔ (και αποδοκιμάστηκαν περίτρανα, από τον ψηφοφόρο/λαό) παραδόθηκε πανηγυρικά, στα χέρια των δανειστών μας («οι αγορές»). (περισσότερα…)
Του Γιάννη Σακιώτη*
Τα μέτρα που ανακοίνωσε ο πρωθυπουργός για την οικονομία είναι επώδυνα. Μακάρι να μπορούσαμε να τα αποφύγουμε. Αλλά, όταν ζούμε ως χώρα με πανάκριβα τοκιζόμενα δανεικά, η διάσωση απαιτεί μικρές και μεγάλες θυσίες από όλους.
Πέρα από το μέγα θέμα της διαφθοράς, που νομίζω κανείς δεν μπορεί να αποτιμήσει εάν είναι 10 ή 100 δις στην διάρκεια της κυβέρνησης ΝΔ -επίσης, κανείς δεν μπορεί να αποτιμήσει το μέγεθος της διαφθοράς στην περίοδο Σημίτη, η γενική εικόνα είναι κάτι σαν … ισοπαλία-, υπάρχει και το ΜΕΓΑ ΘΕΜΑ της Κοινωνικής Συνοχής.
(περισσότερα…)
Αναδημοσίευση από την Ελευθεροτυπία, http://www.enet.gr/?i=news.el.article&id=118335
Η δραματική διολίσθηση της ελληνικής οικονομίας προς τη χρεοκοπία και την υπαγωγή της σε κάποια μορφή διεθνούς οικονομικού ελέγχου έχει δυστυχώς τεκμηριωθεί.
Υπαίτιες όμως δεν είναι μόνον τα διαδοχικά οικονομικά επιτελεία, που επέδειξαν αδυναμία σύλληψης και ορθής ανάλυσης των προβλημάτων, ολιγωρία, έλλειψη φαντασίας, απουσία σχεδιασμού. Υπαίτια είναι σε τελευταία ανάλυση και οι ίδιες οι δομές του ελληνικού πολιτικού συστήματος. (περισσότερα…)
Του Γιάννη Σακιώτη
Η προσπάθεια της κυβέρνησης του Γ. Παπανδρέου να καταφέρει να μην πέσει στο μάτι της πανίσχυρης δίνης που απειλεί να ρουφήξει στα βάθη του ωκεανού την ελληνική οικονομία, με το πλάνο της ήπιας προσαρμογής δεν απέδωσε.
Ο πρωθυπουργός μίλησε δικαίως για δημοσιονομικό αδιέξοδο που απειλεί την εθνική μας κυριαρχία. Κάτι το οποίο σημαίνει ότι είναι υποχρεωμένος να προχωρήσει άμεσα σε μέτρα περιστολής των τρομακτικά εκτεταμένων κρατικών δαπανών.
Δυστυχώς, η εθνική μας κυριαρχία δεν απειλείται. Έχει ήδη απωλεσθεί.
Επειδή έχουμε μια βαθιά εξαρτημένη από ξένα χρηματοδοτικά κέντρα δημόσια οικονομία, έναν ιδιωτικό τομέα που βυθίζεται σε βαθύτατη επίσης κρίση και αδιέξοδα -σχεδόν όλες οι επιχειρήσεις, πλην τραπεζών, είναι όχι απλά χρεωμένες αλλά υπερχρεωμένες, μπαίνουν εκατοντάδες λουκέτα κάθε εβδομάδα, η ανεργία καλπάζει ανεξέλεγκτη-, επειδή δεν έχουμε παραγωγικό ιστό, επειδή πληρώνουμε άγνωστο αριθμό δημοσίων υπαλλήλων και συνταξιούχων, επειδή πληρώνουμε τις διοικήσεις 1.000, 2.000 ή 3.000 ΔΕΚΟ (ούτε το υπουργικό συμβούλιο δεν ξέρει πόσες και ποιες είναι, το παραδέχθηκε και ο ίδιος ο πρωθυπουργός πρόσφατα, καθώς με την διαδικασία των ανοιχτών προκηρύξεων των θέσεων ευθύνης … τώρα καταγράφονται για πρώτη φορά) και τέλος επειδή έχουμε βαριά εξοπλιστικά προγράμματα, από τα οποία είναι μάλλον απίθανο να δραπετεύσουμε, καθώς σοβαρό μέρος του βαρύτατου τιμήματος που πληρώνουμε ως χώρα είναι οι πληρωμές για αγορές πανάκριβων όπλων από τους πιστωτές μας (ΗΠΑ, Γερμανία, Γαλλία, Ολλανδία κοκ).
Τι κάνουμε λοιπόν; Ο χρόνος, το κατανόησε πλήρως και ο πρωθυπουργός, τελείωσε.
Του Γιάννη Σακιώτη*
Η κατασκευή του αγωγού Μπουργκάς – Αλεξανδρούπολης έχει ανακοινωθεί εδώ και τρία χρόνια. Ωστόσο, παραμένει στο προσκήνιο, εξαιτίας του πολύ μεγάλου διεθνούς γεωπολιτικού ενδιαφέροντος που προκαλεί, καθώς εξακολουθεί να υπάρχει σφοδρή αντίδραση από πολιτικούς χώρους (ΣΥΡΙΖΑ, ΟΠ) και περιβαλλοντικές οργανώσεις, με αντικείμενο τις επιπτώσεις στο περιβάλλον που αναμένεται να προέλθουν από την ολοκλήρωση και λειτουργία του μεγάλου αυτού έργου. Επιπτώσεις, οι οποίες όπως επισημαίνουν οι αντιφρονούντες, δεν αφορούν μόνο το πολύτιμο Δέλτα του ποταμού Έβρου, στις εκβολές του οποίου θα τοποθετηθεί η άκρη του αγωγού και ο μεγάλης κλίμακας λιμένας φόρτωσης των τάνκερ, αλλά και συνολικά το Αιγαίο, το οποίο θα μεταβληθεί σε υδάτινο δρόμο μεταφοράς μεγάλων ποσοτήτων πετρελαίου, με σοβαρό τον κίνδυνο πρόκλησης καταστροφής από πιθανό ναυτιλιακό ατύχημα κάποιου τάνκερ.
*Του Μελέτη Μελετόπουλου
Στο προεκλογικό debate ετέθη στον ελληνικό λαό εκ μέρους μεν του Κ. Καραμανλή η ζοφερή προοπτική της λιτότητας και των αυστηρών μέτρων ως αντίδοτο στην οικονομική κρίση, από δε τον Γ. Παπανδρέου η προοπτική της συνέχισης του υπερκαταναλωτισμού, «με δάνειο αν χρειαστεί».
Και οι μεν «υπεύθυνες» εξαγγελίες Καραμανλή είναι αυτόχρημα άκυρες, διότι ο πρώην πρωθυπουργός είχε στην διάθεσή του μία ολόκληρη πενταετία για να ανασυγκροτήσει την οικονομία, αλλά αδράνησε. Οι δε αισιόδοξες εξαγγελίες Παπανδρέου ήδη εξατμίζονται εν μέσω δημοσιονομικής κατάρρευσης, διότι τα δανεικά αναγκαστικά θα τροφοδοτήσουν τις πληρωμές συντάξεων και μισθών του δημοσίου και άλλες επείγουσες ανάγκες, αμφίβολο δε είναι αν θα αποφευχθεί τελικώς η ολοκληρωτική χρεωκοπία.
Του Γιάννη Σακιώτη*
Ανοίγει το Μουσείο της Ακροπόλης και ως συνήθως, οι κυβερνητικοί πανηγυρίζουν. Ποντάρουν στο μουσείο ως θέλγητρο για την προσέλκυση τουριστών στην χειμαζόμενη από τη διεθνή κρίση τουριστική μας οικονομία.
Αρκεί όμως ένα μουσείο, που φτιάχτηκε μετά από χίλια βάσανα, για να αφυπνίσει την εν υπνώσει βαριά βιομηχανία της πολιτιστικής μας κληρονομιάς, η οποία εάν έμπαινε σε λειτουργία θα έλυνε δια μιας το βαρύ πρόβλημα ανεργίας, δημιουργώντας εκατοντάδες χιλιάδες πρόσθετες θέσεις απασχόλησης, όπου θα μπορούσαν να βρουν ποιοτική εργασία νέοι άνθρωποι;
Του Βασίλη Τσέκου*
Ο αριθμός των λαθρομεταναστών που εισέρχονται στην Ελλάδα – και δι’ αυτής στην Ε.Ε. – παρουσιάζει ραγδαία αύξηση τα τελευταία χρόνια, με αποτέλεσμα να δημιουργούνται σοβαρά προβλήματα για τη χώρα, κυρίως σε ότι αφορά την συνοχή της κοινωνίας και την εσωτερική και εξωτερική της ασφάλεια.
*Του Όθωνα Ιακωβίδη
Φυσικό είναι κάποια διαμάντια πληροφόρησης να χάνονται μέσα στην άμμο και τον ορυμαγδό των πληροφοριών που βγαίνουν στην επιφάνεια της δημοσιότητας κάθε ώρα της κάθε μέρας, μετά και από το πέρασμά τους από το κόσκινο των συμφερόντων που το κάθε ΜΜΕ υπηρετεί ή υποστηρίζει.
Έτσι, ενώ πολλά έχουν γραφεί για το οικονομικό πρόβλημα της χώρας και τις εκδοχές της λύσης του, δύο βαρυσήμαντες τοποθετήσεις ούτε ακούσθηκαν, ούτε γράφηκαν, ούτε συζητήθηκαν από τους επαγγελματίες συζητητές των τηλεπαραθύρων οι οποίοι, έχοντας εξασφαλίσει (από πού;) την αποκλειστική χρήση του βήματος της Αγοράς, αγορεύουν καθημερινώς «κατά το δοκούν» (τους). (περισσότερα…)
Του Μ. Αμάραντου
Η δημοσιονομική κατάρρευση, η διαδικασία ντόμινο που έχει ήδη αρχίσει με τις ακάλυπτες επιταγές, η κάθετη πτώση του τουρισμού που έχει ξαναδώσει στις ελληνικές παραλίες την εικόνα που είχαν την δεκαετία του ’60, θορυβεί τους πάντες. ΄Ολοι βλέπουν να επέρχεται πτώση του βιοτικού επιπέδου, αδυναμία του κράτους να πληρώσει μισθούς και συντάξεις, διάλυση του ασφαλιστικού συστήματος κλπ. Εγώ αντιθέτως, υποστηρίζω ότι όλα αυτά αποτελούν μία θαυμάσια ευκαιρία ριζικής αναθεώρησης της οικονομικής μας ζωής.
Η τερατώδης τουριστική έκρηξη, που άρχισε την δεκαετία του ’60, κορυφώθηκε με τις θορυβούσες και μολύνουσες τα πάντα ορδές μπατιροτουριστών την δεκαετία του ’70, συνεχίστηκε την δεκαετία του ’80 και άρχισε να φθίνει την δεκαετία του ’90, υπήρξε εξαιρετικά αλλοιωτική πολλών πραγμάτων. Αποξένωσε τον Έλληνα από την μακραίωνη και περίτεχνη οικονομική του παράδοση και τον μεταμόρφωσε από παραγωγό σε προαγωγό της παράδοσής του.
Του Κωνσταντίνου Ζιάβρα*
Σε περιόδους κρίσεων, όπως αυτή βιώνουμε σήμερα, γίνεται επιτακτικότερη από ποτέ, η ανάγκη επαναπροσδιορισμού των αξιών που καθοδηγούν τις ενέργειες των ηγετών των επιχειρήσεων. Αυτές οι αξίες είναι που θα τους βοηθήσουν να απαντήσουν αποτελεσματικά στις προκλήσεις ενός ραγδαία μεταβαλλόμενου επιχειρηματικού περιβάλλοντος.
Από τους επιχειρηματικούς ηγέτες απαιτείται, πλέον, να ικανοποιούν έναν αριθμό διαφορετικών απαιτήσεων και προσδοκιών. Αφενός, θα πρέπει να επιδείξουν μια ικανότητα επίτευξης σταθερών θετικών οικονομικών αποτελεσμάτων σε μια περίοδο ύφεσης, και αφετέρου, αυτό να επιτευχθεί μέσα σε ένα ηθικό πλαίσιο που να εγγυάται τη σταθερότητα της επιχείρησης και την κοινωνική και ηθική αποδοχή της.
Του Δημήτρη Ζιαμπάρα*
Δύσκολα μπορεί κάποιος να αρνηθεί ότι για την οικονομική ανάπτυξη οποιασδήποτε χώρας υπάρχουν δυο παράγοντες απολύτως απαραίτητοι: δουλειά από πολλούς και επιχειρηματικότητα από λίγους. Οι Έλληνες παρουσιάζουμε σοβαρές ελλείψεις και στα δύο.
